عَبیر :    (عربی) (در قدیم) نوعی ماده  ی خوش  بو کننده که از ترکیب مشک، گلاب، زعفران، و بعضی مواد دیگر تهیه می  شد و آن را برای خوش بویی همراه داشتند یا در مجالس می  سوزاندند.