صَبا :    (عربی) 1- نسیم ملایم و خنكی كه در برخی نواحی از طرف شمال شرق می‌وزد در مقابلِ دَبور؛ 2- (شاعرانه) (به مجاز) پیام رسان میان عاشق و معشوق؛ 3- (در قدیم) (در موسیقی ایرانی) یكی از شعب بیست و چهارگانه موسیقی قدیم؛ 4- (در عرفان) نفحات رحمانی كه از جهت مشرق روحانیت آید، نیز آنچه را كه باعث  بر خیر باشد، صبا گویند.